Αντί για πασχαλινό ζαμπόν, το άλλαξα σε πασχαλινό αρνί.

Αντί να βγαίνω για κάμπινγκ όποτε με έπιανε η όρεξη, άρχισα να παρατηρώ το ετήσιο καταφύγιο στην άγρια φύση που ονομάζεται Σουκότ ή Σκηνές.

Η λίστα συνεχίζεται.

Αν είστε καινούργιοι στη δουλειά μου ή αν αναρωτιέστε για τις γιορτές της Βίβλου και πώς πρέπει να τις τηρούμε, τότε βρίσκεστε στο σωστό μέρος. Η Πρωτοχρονιά μόλις ξεκίνησε και είναι η ιδανική στιγμή να επανεξετάσουμε κάποιες παρεξηγημένες ιδέες που σχετίζονται με το Πάσχα που πλησιάζει και τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή του.

Δεν είναι το Πάσχα μόνο για τους Εβραίους;

Κάθε χρόνο υπάρχει μια προβλέψιμη αντίδραση από την ευρύτερη χριστιανική κοινότητα όσον αφορά όλο αυτό το θέμα. Το νούμερο ένα πράγμα που οι εκκλησίες προωθούν εδώ και πολύ καιρό είναι ότι «οι γιορτές όπως το Πάσχα είναι μόνο για Εβραίους, οπότε σταματήστε τον Ιουδαϊσμό, επειδή έχουμε ελευθερία εν Χριστώ να κάνουμε ότι θέλουμε τώρα». Οι μη Εβραίοι Χριστιανοί υιοθετούν αυτόματα μια «εθνική» ταυτότητα και προχωρούν στην αποδοχή οποιασδήποτε καταναλωτικής γιορτής που είναι επόμενη στο ετήσιο εταιρικό μάρκετινγκ χωρίς καμία αντίδραση. Όπως λένε, αν δεν υποστηρίζεις κάτι, θα συμφωνήσεις με το οτιδήποτε.

Να τι έχει να πει η Βίβλος:

“Nα μιλήσεις στους γιους Iσραήλ, και να τους πεις, οι γιορτές τού Kυρίου τις οποίες θα ανακηρύξετε άγιες συγκεντρώσεις, αυτές είναι οι γιορτές μου.”- Λευιτικόν 23:2 FPB [η έμφαση δική μου]

Όπως μπορείτε να δείτε, ο Θεός διεκδικεί την κυριότητα των «εορτών» αποκαλώντας τες δικές Του. Καταγράφοντάς τες από το χέρι του Μωυσή και διδάσκοντάς τες από γενιά σε γενιά, ο Θεός απλώς επιτρέπει στον λαό Του να συμμετέχει σε αυτό που ήδη Του ανήκει. Αυτή είναι η κουλτούρα Του. Οι γιορτές Του είναι για τον ξεχωριστό λαό Του. Παρόλα αυτά, για κάποιο λόγο όλοι συνεχίζουν να διδάσκουν την Βίβλο σαν να λέει αυτό (προσέξτε τις λέξεις με έντονη γραφή):

“Nα μιλήσεις στους γιους Iσραήλ, και να τους πεις, οι γιορτές τού Kυρίου τις οποίες θα ανακηρύξετε άγιες συγκεντρώσεις, αυτές είναι μόνο για τους Ιουδαίους.”

Όπως ακριβώς το φίδι στην Εδέμ, οι άνθρωποι έχουν διαστρεβλώσει τον λόγο του Θεού με πολύ ακριβή τρόπο. Η πραγματικότητα είναι ότι η ομάδα ανθρώπων που ονομάζονται “Εβραίοι” στην Καινή Διαθήκη ήταν εκείνοι οι άνθρωποι που κατάγονταν από το νότιο βασίλειο του Ιούδα που επέστρεψαν μετά από 70 χρόνια βαβυλωνιακής αιχμαλωσίας. Αυτό το βασίλειο αποτελούνταν από τις φυλές του Ιούδα, του Βενιαμίν και μερικών από τον Λευί. Ώμος, οι αρχικές οδηγίες του Θεού, όπως γράφτηκαν στα πρώτα πέντε βιβλία του Μωυσή, δόθηκαν όχι μόνο στους Εβραίους αλλά και στις δέκα φυλές του βόρειου βασιλείου, ή Ισραήλ. Συλλογικά, όλες οι φυλές μαζί ονομάζονταν απλώς «παιδιά του Ισραήλ» σε όλη την Τορά.

Όσον αφορά το Πάσχα που καταγράφεται στα κεφάλαια 12 και 13 του Έξοδος, βλέπουμε κάτι αρκετά ενδιαφέρον σχετικά με το ποιος τηρεί την Αγία Ημέρα. Αφού οι δέκα πληγές του Θεού κατέστρεψαν τη γη της Αιγύπτου, βλέπουμε αυτήν την πολύ σημαντική περιγραφή του λαού που έφυγε στην Έξοδο:

Mαζί τους ανέβηκε και ένα μεγάλο σύμμικτο πλήθος ανθρώπων, και κοπάδια και αγέλες, πολλά κτήνη σε υπερβολικό βαθμό. - Έξοδος 12:38

Η Γραφή δηλώνει πολύ ξεκάθαρα ότι ένα «μεγάλο σύμμικτο πλήθος ανθρώπων» σοφών Αιγυπτίων ενώθηκαν με τις φυλές του Ισραήλ αφού είδαν το χέρι του Θεού να καταστρέφει το βασίλειό τους. Είδαν τα θαύματα και τη δύναμη του Θεού και σκέφτηκαν: “Θέλω Αυτός να είναι ο Θεός μου”.

Αν θυμάστε, η τελευταία πληγή από τις δέκα ήταν ο θάνατος των πρωτότοκων, και αυτό το γεγονός συνέπεσε με την τήρηση του Πάσχα. Δεδομένου ότι ένα μεικτό πλήθος μη Ισραηλιτών μόλις είχε ενωθεί με τον ξεχωρισμένο λαό του Θεού, δόθηκε μια συγκεκριμένη οδηγία σχετικά με την ένταξή τους στην τήρηση του Πάσχα:

KAI ο Kύριος είπε στον Mωυσή και τον Aαρών: Aυτός είναι ο νόμος τού Πάσχα κανένας αλλογενής δεν θα φάει απ’ αυτό - Έξοδος 12:43

Kαι αν κάποιος ξένος, που παροικεί μαζί σου, θέλει να κάνει το Πάσχα στον Kύριο, ας περιτμηθούν όλα τα αρσενικά του, και τότε ας πλησιάσει για να το κάνει και θα είναι όπως ο αυτόχθονας της γης επειδή, κανένας απερίτμητος δεν θα φάει απ’ αυτό. - Έξοδος 12:48

Όπως μπορείτε να δείτε, οι μη Ισραηλίτες (πιθανώς αιγυπτιακή πλειοψηφία) πράγματι είχαν τη δυνατότητα να γιορτάσουν το Πάσχα, αλλά έπρεπε πρώτα να τους χορηγηθεί η υπηκοότητα του έθνους του Ισραήλ. Εκείνες τις μέρες, το πρώτο βήμα για να γίνουν μέρος του ξεχωριστού βασιλείου ήταν η περιτομή των ανδρών. Στη συνέχεια, θα έπρεπε να ακολουθούν τους νόμους του βασιλείου ως πολίτες, διαφορετικά θα τιμωρούνταν σύμφωνα με τον νόμο, συμπεριλαμβανομένης της «αποκοπής» (απώλειας της υπηκοότητας) ή σε σοβαρές περιπτώσεις, ακόμη και της θανατικής ποινής. Μάλιστα, υπάρχει μια περίπτωση που αξίζει μελέτη που δίνεται στο Λευιτικόν 24:10,11 όπου ένα μισό Αιγύπτιο αγόρι, του οποίου η μητέρα ήταν καθαροαίματη Ισραηλίτισσα από τη φυλή Δαν, καταράστηκε το ιερό όνομα του Θεού και ως εκ τούτου θανατώθηκε. Με άλλα λόγια, οι Αιγύπτιοι είχαν τη δυνατότητα να παντρεύονται και να αναμειγνύονται με τις φυλές και να υιοθετούν μια ισραηλιτική ταυτότητα, συμπεριλαμβανομένων των ευλογιών της υπακοής και των κατάρων για την ανυπακοή.

Προχωρώντας στην εποχή της Καινής Διαθήκης, τίποτα δεν αλλάζει. Η μόνη διαφορά είναι ότι η βασιλεία είναι διασκορπισμένη. Αντί για μια πιο προφανή συνύπαρξη ενός έθνους υπό θεοκρατικό Νόμο στην έρημο, υπάρχει ένα λιγότερο προφανές πνευματικό έθνος που ο Θεός έχει αναδείξει για να είναι ο λαός του. Δεν βρίσκεται φυσικά σε μια τοποθεσία - είναι διασκορπισμένο. Ώμος, οι κανόνες της ιθαγένειας δεν ακυρώθηκαν ούτε καταργήθηκαν ποτέ. Παρέμειναν σε ισχύ, μέχρι και σήμερα. Απλώς δώστε προσοχή στους αποστόλους. Ο Πέτρος είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα. Δώστε προσοχή πρώτα σε ποιον απευθύνεται και στη συνέχεια πώς αναφέρεται σε αυτό το κοινό:

O ΠETPOΣ, απόστολος του Iησού Xριστού, προς τους παρεπίδημους, τους διασκορπισμένους στον Πόντο, τη Γαλατία, την Kαππαδοκία, την Aσία και τη Bιθυνία, - Α΄ Πέτρου 1:1

Eσείς, όμως, είστε «γένος εκλεκτό, βασίλειο ιεράτευμα, έθνος άγιο», λαός τον οποίο ο Θεός απέκτησε, για να εξαγγείλετε τις αρετές εκείνου, ο οποίος σας κάλεσε από το σκοτάδι στο θαυμαστό του φως - Α΄ Πέτρου 2:9

Αναφέρεται στους Χριστιανούς που ζουν στη Μικρά Ασία ως «άγιο έθνος». Όπως κάθε έθνος, το έθνος του Θεού έχει νόμους. Γι’ αυτό ο Ιησούς διακήρυξε αυτή την πολύ σημαντική δήλωση όταν ξεκίνησε τη διακονία Του:

Mη νομίσετε ότι ήρθα για να καταργήσω τον νόμο ή τους προφήτες δεν ήρθα να καταργήσω, αλλά να εκπληρώσω. Eπειδή, σας διαβεβαιώνω, μέχρις ότου παρέλθει ο ουρανός και η γη, ένα γιώτα ή μία κεραία δεν θα παρέλθει από τον νόμο, έως ότου όλα εκπληρωθούν. – Κατά Ματθαίον 5:17,18

Οι άνθρωποι κολλάνε στη λέξη «εκπληρώθηκε», σαν μια προφητική ένδειξη του Νόμου να σημαίνει με κάποιο τρόπο ότι η Παλαιά Διαθήκη μπορεί να πεταχτεί στα σκουπίδια.

Το να εκπληρώνεται δεν σημαίνει να καταστρέφεται.

Το να εκπληρώνεται δεν σημαίνει να καταργείται.

Το εκπληρώνεται δεν σημαίνει ακυρώνει.

Ενώ είναι αλήθεια ότι ο Χριστός εκπλήρωσε πολύ συγκεκριμένες προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης που αφορούσαν την πρώτη Του έλευση, ο Ίδιος τήρησε τον Νόμο τέλεια ως το αναμάρτητο και άμωμο Αρνί του Θεού. Η τήρηση του Νόμου σημαίνει επίσης ότι δεν μπορούσε να παραβιάσει την εντολή της Τορά που απαγορεύει την προσθήκη ή την αφαίρεση στον νόμο (δείτε Δευτερονόμιον 4:2, Δευτερονόμιον 12:32, Παροιμίαι 30:6). Το μεγαλύτερο μέρος του Χριστιανισμού λέει «ο Νόμος καταργήθηκε», αλλά με αυτόν τον τρόπο, παραβιάζουν την εντολή της αφαίρεσης από τον Νόμο, ενώ παράλληλα διαστρεβλώνουν τα ίδια τα λόγια του Χριστού.

Ο Ιησούς ξεκαθάρισε ότι πρέπει να τηρούμε τις εντολές Του:

TOTE, ο Iησούς μίλησε προς τα πλήθη και προς τους μαθητές του, λέγοντας: Eπάνω στην καθέδρα τού Mωυσή κάθησαν οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι όλα, λοιπόν, όσα αν σας πουν για να τηρείτε, να τα τηρείτε και να τα κάνετε όμως, σύμφωνα με τα έργα τους να μη κάνετε για τον λόγο ότι, λένε και δεν κάνουν. – Κατά Ματθαίον 23:1-3

Όπως ο Πατέρας αγάπησε εμένα, και εγώ αγάπησα εσάς, να μείνετε στην αγάπη μου. Aν φυλάξετε τις εντολές μου, θα μείνετε στην αγάπη μου όπως εγώ φύλαξα τις εντολές τού Πατέρα μου, και μένω στην αγάπη του. – Κατά Ιωάννην 15:9,10

Aν με αγαπάτε, φυλάξτε τις εντολές μου. - Ιωάννης 14:15

Πρέπει να τηρούμε τις εντολές του Χριστού, όπως ακριβώς τις τηρούσε Εκείνος όταν περπατούσε φυσικά στη γη σε μια σκηνή από ανθρώπινη σάρκα. Ο Ιησούς έφτασε στο σημείο να πει ότι πρέπει να δίνουμε προσοχή στο πώς οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι τηρούσαν τον Νόμο (την καθέδρα του Μωυσή) επειδή έκαναν κάποια πράγματα με τον σωστό τρόπο. Παρόλο που διέφθειραν τον Νόμο του Θεού προσθέτοντας τις δικές τους ανθρώπινες παραδόσεις και υποκριτικές απαιτήσεις, ο Ιησούς παρόλα αυτά είπε να δίνουμε προσοχή στο πώς έκαναν τα πράγματα. Ως μαθητές του Χριστού, πρέπει απλώς να φυλαγόμαστε από τη θρησκευτική υποκρισία. Πρέπει να φυλαγόμαστε από το να προσθέτουμε ή να αφαιρούμε από τον λόγο του Θεού.

Όπως θα δείτε, αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι που πρέπει να τονιστεί πριν εμβαθύνουμε στο χρονοδιάγραμμα του ίδιου του Πάσχα. Υπάρχει ένα συγκεκριμένο ημερολόγιο που είναι καλά τεκμηριωμένη στην ιστορία, αλλά είναι πολύ εύκολο να το παραβλέψει κανείς αν βασιστεί μόνο σε συγκεκριμένα εδάφια της Καινής Διαθήκης μεμονωμένα. Ας γίνουμε τώρα λίγο πιο συγκεκριμένοι σχετικά με το χρονοδιάγραμμα του ίδιου του μήνα κατά τον οποίο παίρνει μέρος το Πάσχα.

Η χρονική περίοδος του Πάσχα: Καθιέρωση του μήνα Αβίβ

Όπως ήδη αναφέρθηκε, το Πάσχα κατά την Έξοδο από την Αίγυπτο καθορίζει σημαντικές λεπτομέρειες σχετικά με τον πραγματικό χρόνο της γιορτής. Η Τορά αναφέρει:

Σήμερα βγαίνετε έξω κατά τον μήνα Aβίβ. - Έξοδος 13:4

Η εβραϊκή λέξη που χρησιμοποιείται εδώ, אָבִיב ή Αβίβ, συνήθως μεταγράφεται πάντα σωστά στις ελληνικές εκδόσεις της Βίβλου. Αυτή η λέξη σημαίνει «φρέσκα, νεαρά αυτιά κριθαριού, κριθάρι» και αναφέρεται συγκεκριμένα στον «μήνα που σχηματίζονται τα αυτιά, που πρασινίζει η σοδειά, που αναπτύσσεται το πράσινο Αβίβ».1 Επομένως, για να ξεκινήσει ο πρώτος μήνας του έτους και να τηρηθεί το Πάσχα την 14η ημέρα αυτού του μήνα, πρέπει να υπάρχει η παρουσία πράσινων αυτιών κριθαριού που καλλιεργούνται στη γη Χαναάν. Αυτός ο κανόνας καθιερώνεται περαιτέρω στο Λευιτικόν 23:

...Όταν μπείτε μέσα στη γη, που εγώ σας δίνω, και θερίσετε τον θερισμό της, τότε θα φέρετε ένα χειρόβολο από τις απαρχές τού θερισμού σας στον ιερέα και θα κινήσει το χειρόβολο μπροστά στον Kύριο, για να γίνει δεκτό για σας την επόμενη του σαββάτου θα το κινήσει ο ιερέας. Λευιτικόν 23:9-11 FPB [η έμφαση προστέθηκε]

Ο κοχέν (ιερέας) πρέπει να κουνάει αυτό που ονομάζεται γομόρ από πρώτους καρπούς κριθαριού την πρώτη Κυριακή κατά τη διάρκεια των επτά ημερών των Αζύμων. Οι περισσότερες αγγλικές μεταφράσεις χρησιμοποιούν τη λέξη χειρόβολο αντί για γομόρ, γι’ αυτό και επέλεξα να χρησιμοποιήσω την TLV για αυτό το απόσπασμα. Ένα γομόρ είναι απλώς μια βιβλική μέτρηση δύο λίτρων. Με άλλα λόγια, δύο λίτρα πρώτου καρπού κριθαριού έπρεπε να προσφερθούν ως προσφορά κατά τη διάρκεια του μήνα Αβίβ. Γι’ αυτό πρέπει να υπάρχουν πράσινα αυτιά κριθαριού για να ξεκινήσει αυτός ο πρώτος μήνας, και αυτά τα πράσινα αυτιά πρέπει να είναι σε κατάσταση συγκομιδής μέχρι τη στιγμή της κυματιστής προσφοράς οπουδήποτε μεταξύ 15-21 ημέρες μετά την έναρξη του πρώτου μήνα.

Σχήμα 1: Οδηγός γνωριμιών για τις εβραϊκές καλοκαιρινές γιορτές.

UB = Άζυμο ψωμί· FF = Κυματιστή προσφορά των πρώτων καρπών

Ανάλογα με την ακριβή ημέρα της εβδομάδας που ξεκίνησε ο πρώτος μήνας, η πρώτη ημέρα του UB, η οποία είναι η ίδια με την 15η ημέρα του μήνα, μπορεί να κυμαίνεται. Όπως μπορείτε να δείτε, η Κυριακή κατά τη διάρκεια της εβδομάδας του UB είναι πάντα η ημέρα του FF.

Όπως κάθε εβραϊκός μήνας, η πρώτη κιόλας ημέρα του μήνα καθορίζεται από την εμφάνιση της ανανεωμένης λωρίδας της ημισελήνου. Στο Ψαλμοί 89:37 αναφέρει ότι η σελήνη είναι «μάρτυρας πιστός στον ουρανό». Σε αντίθεση με τον ήλιο, η σελήνη αλλάζει ορατά και επιδεικνύει μια κυκλική φύση ανανέωσης καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

Ο εβραϊκός όρος χοντές μεταφράζεται γενικά ως μήνας 254 φορές στην KJV και πιο άμεσα ως νέα σελήνη 20 φορές.2 Συνολικά, αυτή η εβραϊκή λέξη χρησιμοποιείται 276 φορές στην Παλαιά Διαθήκη.3 Πρέπει να δοθεί προσοχή στην εξέταση και της ρίζας της λέξης, χαντάς, (Strong’s H2318). Αυτή η λέξη μεταφράζεται στη Βίβλο ως «να είναι νέος, ανανεώνω, επισκευάζω».4 Με αυτή την κατανόηση, λοιπόν, θα πρέπει να θεωρήσουμε την εβραϊκή λέξη χοντές, ή το ελληνικό ισοδύναμό, μήνας, ως αυστηρά μιλώντας για μια ανανεωμένη σελήνη .

Αυτή η πιστή μαρτυρία είναι επίσης πολύ προβλέψιμη. Χρειάζονται περίπου 29.530 ημέρες στον κύκλο της γύρω από τη Γη για να φτάσει στην ίδια φάση μιας νέας σελήνης. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ένας βιβλικός μήνας μπορεί να έχει μόνο 29 έως 30 ημέρες, αλλά σίγουρα όχι περισσότερες από 30 ημέρες. Αυτό σημαίνει επίσης ότι η σελήνη κάνει περίπου 12,4 κύκλους γύρω από τη Γη σε ένα χρόνο. Γι’ αυτό ένα εβραϊκό έτος 13 μηνών συμβαίνει μερικές φορές με έναν επιπλέον μήνα, προκειμένου να αποφευχθεί το ημερολογιακό γλίστρημα όπου, για παράδειγμα το Πάσχα θα έπεφτε τον χειμώνα. Ένα ωραίο παράδειγμα ενός τέτοιου λανθασμένου συστήματος κράτησης χρόνου μπορεί να βρεθεί στο Ισλάμ. Εφόσον το μουσουλμανικό ημερολόγιο είναι αυστηρά σεληνιακό χωρίς διόρθωση μέσω ημερολογιακή μετατόπιση, η γιορτή του Ραμαζάνι μετατοπίζεται αργά σε κάθε εποχή του χρόνου. Άλλοτε τον χειμώνα, άλλοτε το καλοκαίρι. Αξίζει να αναφερθεί εδώ το ηλιακό ημερολόγιο του Ενώχ και του Ιωβηλαίου των Εβραίων Εσσαίων. Αυτό είναι επίσης ένα εσφαλμένο σύστημα που παρουσιάζει μετατόπιση επειδή το ημερολόγιο των 364 ημερών είναι μικρότερο από ένα ηλιακό έτος περίπου 365,25 ημερών. Το Ενωχιανό ημερολόγιο δεν έχει μέθοδο για δίσεκτα έτη ή παρεμβολή, γεγονός που οδηγεί σε έντονες συζητήσεις και εικασίες μεταξύ εκείνων που προσπαθούν να το ακολουθήσουν. Οι περισσότερες ομάδες που έχω δει όλα αυτά τα χρόνια προσπαθούν να επαναφέρουν το ημερολόγιο του Ενώχ κατά την εαρινή ισημερία, προκειμένου να αντισταθμίσουν τη διαφορά. Αυτή η πρακτική αποτελεί ανυπακοή στις οδηγίες της Βίβλου.

Κατά την εποχή του Χριστού, ο καθορισμός των Νέων Σελήνων, η παρουσία κριθαριού Αβίβ και η ανάγκη για 13ο μήνα καθορίζονταν από την άρχουσα τάξη των ιερέων των Εβραίων, γνωστοί ως Σανχεντρίν. Προς το τέλος ενός δεδομένου μήνα, το Σανχεντρίν καλούσε και εξέταζε μάρτυρες που ισχυρίζονταν ότι είχαν δει τη νέα σελήνη, η οποία θεωρούνταν πάντα το πρώτο κομμάτι μιας ανανεωμένης ημισελήνου. Διάφορες λεπτομέρειες που αφορούν αυτήν την αναφορά ανανεωμένης σελήνης την 29η ή 30ή ημέρα ενός δεδομένου μήνα εξηγούνται με μεγάλη λεπτομέρεια σε ένα εβραϊκό έγγραφο που ονομάζεται Mishna Rosh HaShana, το οποίο συνέταξε ο Ραβίνος Yehuda HaNasi περίπου το 200 μ.Χ.5 Εάν οι αφηγήσεις των μαρτύρων επιβεβαιώνονταν, τότε το βράδυ που εθεάθη η ημισέληνος θα άρχιζε την πρώτη ημέρα του επόμενου μήνα. Εάν δεν εμφανίζονταν μάρτυρες για να επιβεβαιώσουν την θέαση νέας σελήνης μέχρι την 30ή ημέρα, τότε το βράδυ θα άρχιζε ο νέος μήνας εξ ορισμού, επειδή ένας βιβλικός μήνας δεν μπορεί να έχει περισσότερες από 30 ημέρες.

Θυμηθείτε τι ανέφερα νωρίτερα: οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι της εποχής του Χριστού κάθονταν στην «έδρα του Μωυσή». Όπως μπορείτε να δείτε, τα ιστορικά γραπτά του Mishna είναι σίγουρα χρήσιμα για να κατανοήσουμε τι εννοούσε ο Χριστός όταν είπε ότι πρέπει να δίνουμε προσοχή σε αυτά που έκαναν οι Εβραίοι της εποχής Του.

Παρατηρώντας το Αρχικό Ημερολόγιο στο Σύγχρονο Πλαίσιο μας

Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, το ημερολόγιο του Θεού διατηρούσε πάντα το ίδιο γεωργικό και σεληνιακό ρολόι χρόνου. Την εποχή του Χριστού, οι διασκορπισμένοι Ισραηλίτες στην αρχαία Εγγύς Ανατολή λάμβαναν αναφορές για την Πρωτοχρονιά και τους μήνες με δημιουργικούς τρόπους. Τα εβραϊκά γραπτά στο Mishna Rosh HaShana εξηγούν τα εξής:

«Αρχικά, αφού το συμβούλιο αγίαζε τον νέο μήνα, άναβαν πυρσούς στις κορυφές των βουνών, από τη μία κορυφή στην άλλη, για να σηματοδοτήσουν στην κοινότητα της Βαβυλωνίας ότι ο μήνας είχε αγιαστεί».6

Φυσικά, το άναμμα πυρσών στις κορυφές των βουνών δεν είναι πλέον απαραίτητο για τη λήψη μηνυμάτων στις μέρες μας. Με την πρόοδο του διαδικτύου, έχουμε πλέον μαρτυρίες από αυτόπτες μάρτυρες των ανανεωμένων φεγγαριών, αλλά και του κριθαριού στη γη Χαναάν, ή Παλαιστίνη. Με διάφορες ομάδες στο Facebook, ιστότοπους και άλλους τρόπους κοινωνικής δικτύωσης που μεταφέρουν αυτές τις πληροφορίες, η διασπορά, ή ο διασκορπισμένος λαός του Θεού σε όλο τον κόσμο, είχε την ευκαιρία να επιστρέψει στη σωστή ευθυγράμμιση με τον χρόνο που ο Θεός καθόρισε στον Λόγο Του. Μη διστάσετε να δείτε μερικά από αυτά χρησιμοποιώντας το παρακάτω κουμπί:

Πόροι Βιβλικού Ημερολογίου

Κάθε χρόνο, υπάρχουν συζητήσεις μεταξύ των ομάδων που κατανοούν την ανάγκη για κριθάρι για την έναρξη της Νέας Χρονιάς. Υπάρχουν διαφορές απόψεις και δεν συμφωνούν όλοι. Όταν εξετάζουμε ένα δεδομένο χωράφι, μερικά από τα κύρια σημεία διαφωνίας έχουν να κάνουν με:

• Βρίσκεται το επιθεωρημένο χωράφι με κριθάρι σε μικροκλίμα (π.χ. δίπλα σε ασφαλτοστρωμένο δρόμο) που αύξησε ασυνήθιστα την ανάπτυξή του;

• Ήταν το χωράφι με κριθάρι φυτεμένο με σύγχρονα μηχανήματα και εργαλεία ή μήπως είναι ένα χωράφι με άγριο, παραδοσιακό κριθάρι;

• Υπήρχε τεχνητή διαχείριση του χωραφιού, συμπεριλαμβανομένης, ενδεικτικά, της άρδευσης;

Υπάρχουν περισσότερες σκέψεις από αυτές. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι εφόσον ακριβώς ένα γόμερ (δύο λίτρα) κριθαριού μπορεί να βρεθεί οπουδήποτε, τότε το έτος πρέπει να δηλώνεται ότι ξεκίνησε στη συγκεκριμένη ανανεωμένη σελήνη που σχετίζεται με την παρουσία του κριθαριού.

Η δική μου γνώμη και ανάλυση για το Πνεύμα και το Γράμμα του Νόμου ευθυγραμμίζεται περισσότερο με αυτά που διακηρύσσει η Becca Biderman στα ενημερωτικά της δελτία, το κανάλι της στο YouTube και την ιστοσελίδα της.7 Σίγουρα υπάρχουν και άλλοι μάρτυρες και απόψεις, αλλά μου αρέσει ο τρόπος που η Becca τονίζει την ανάγκη η γη να δηλώνει σωστά τον χρόνο, χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση. Με άλλα λόγια, ο Θεός είναι αυτός που ποτίζει και διαχειρίζεται τα χωράφια για να καθορίσει την αρχή του έτους όπως ακριβώς συνέβαινε στην αρχαιότητα, και πρέπει να αποφεύγουμε τα τεχνητά διαχειριζόμενα χωράφια ή τις ακατάλληλες διαταραχές του μικροκλίματος στον προσδιορισμό του κριθαριού κάθε χρόνο.

Φυσικά, με τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο πλέον σε κοινή θέα, είναι αναμενόμενο ότι το διαδίκτυο και οι επικοινωνίες θα διαταραχθούν σοβαρά, αν όχι εντελώς, κάποια στιγμή στο πολύ σύντομο μέλλον. Το σημερινό κράτος του Ισραήλ επίσης θα ηττηθεί και θα καταστραφεί σοβαρά, όπως έχω εξηγήσει στην ανάλυσή μου του Ησαΐα 22 και άλλων βασικών αποσπασμάτων της προφητικής Γραφής. Μάλιστα, προτείνω τη ζωντανή μετάδοσή μου από την 1η Ιανουαρίου, αν δεν την έχετε παρακολουθήσει ακόμα (χρησιμοποιήστε το κουμπί παρακάτω):

Οι 3 κορυφαίες προφητείες του 2026

Ενόψει τέτοιων συνθηκών, αυτή τη στιγμή συγκεντρώνω έναν πόρο για εσάς, ο οποίος θα είναι ένα προ-υπολογισμένο ημερολόγιο που ευθυγραμμίζεται στενά με τις μελλοντικές θεάσεις νέας σελήνης, χωρίς τα ψευδή πράγματα που έχουν εισαχθεί στο ημερολόγιο Hillel II του Ιουδαϊσμού. Θα σας ενημερώσω καθώς το έργο αυτό ολοκληρώνεται και θα σας παράσχω περισσότερες πληροφορίες σύντομα.

Ο Ιησούς και η Εβδομάδα των Παθών

Η χρονική στιγμή του Πάσχα συνδέεται άμεσα με την πιο σημαντική σειρά γεγονότων στην Καινή Διαθήκη, η οποία συχνά αναφέρονται ως Εβδομάδα των Παθών. Αυτή ήταν η στιγμή που ο Κύριος μαρτύρησε με τόλμη στην Ιερουσαλήμ, τελικά προδόθηκε, σταυρώθηκε βάναυσα και στη συνέχεια αναστήθηκε εν δόξα.

Δεν υπάρχει τρόπος να ξεφύγουμε από την προφανή και εξαιρετικά σκόπιμη διατύπωση αρκετών συγγραφέων της Καινής Διαθήκης που συνδέουν άμεσα τον θάνατο του Ιησού με το θυσιαστικό Αρνί του Πάσχα. Ο Απόστολος Παύλος έγραψε:

Kαθαριστείτε, λοιπόν, από την παλιά ζύμη, για να είστε νέο φύραμα, καθώς είστε άζυμοι επειδή, κατά το δικό μας Πάσχα θυσιάστηκε για χάρη μας ο Xριστός.
- Προς Κορίνθιους Α΄ 5:7

Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής δήλωσε αυτό όταν είδε τον Ιησού:

Nα, ο Aμνός τού Θεού, ο οποίος σηκώνει την αμαρτία τού κόσμου.

- Κατά Ιωάννην 1:29

Στο Βιβλίο της Αποκάλυψης, ο Απόστολος Ιωάννης γράφει:

Tο σφαγμένο Aρνίο είναι άξιο να πάρει τη δύναμη και πλούτο και σοφία και ισχύ και τιμή και δόξα και ευλογία….Kαι τα τέσσερα ζώα έλεγαν: Aμήν και οι 24 πρεσβύτεροι έπεσαν και προσκύνησαν αυτόν που ζει στους αιώνες των αιώνων.
- Αποκάλυψη Ιωάννου 5:12,14

Ο Απόστολος Πέτρος γράφει επίσης:

...δεν λυτρωθήκατε από τη μάταιη πατροπαράδοτη διαγωγή σας με φθαρτά, με ασήμι ή με χρυσάφι, αλλά με το πολύτιμο αίμα τού Xριστού, ως αμνού χωρίς ψεγάδι και χωρίς κηλίδα
- Α΄ Πέτρου 1:18-19

Μόνο σε αυτά τα εδάφια, μπορείτε να δείτε ότι η βασική μεταφορά του θυσιαστικού θανάτου του Χριστού είναι αυτή του αρνιού του Πάσχα. Στην Τορά, αυτό το αρνί δεν επιτρεπόταν να έχει κανένα σπασμένο κόκαλο (Έξοδος 12:46) και δεν επιτρεπόταν να έχει καμία παραμόρφωση ή ψεγάδι. Έπρεπε να είναι ένα τέλειο πρωτότοκο αρσενικό του ποιμνίου.

Ο Ιησούς πληρούσε όλες αυτές τις προϋποθέσεις.

Γνωρίζοντας αυτό, πρέπει να αντιμετωπίσουμε την παρεξήγηση μεταξύ των γενεών που μπερδεύει το Πάσχα με το Μυστικό Δείπνο. Αυτό είναι ένα συνηθισμένο λάθος που έχουν κάνει πολλοί και υπάρχει ένας καλός λόγος γι’ αυτό.

Έτσι, το ερώτημα τώρα γίνεται το εξής: πώς μπόρεσε ο Ιησούς να πεθάνει κατά την εκπλήρωση του θυσιαστικού αρνιού του Πάσχα, όταν τα Ευαγγέλια φαίνεται επίσης να λένε ότι ήδη τήρησε το Πάσχα με τους μαθητές Του τη νύχτα πριν πεθάνει; Και τα δύο δεν μπορούν να είναι αληθινά. Είτε πέθανε ως αρνί του Πάσχα εκείνο το έτος την καθορισμένη ώρα, είτε όχι. Δεν υπάρχει μέση λύση.

Όπως θα δείτε, το Μυστικό Δείπνο και το Πάσχα απλά δεν είναι το ίδιο πράγμα. Αυτή η διάκριση είναι εύκολο να γίνει όταν τα γεγονότα της Εβδομάδας των Παθών παρουσιάζονται με μεγαλύτερη σαφήνεια σε ένα χρονοδιάγραμμα. Απλώς να θυμάστε ότι μια βιβλική ημέρα είναι από ερέβ σε ερέβ(δύση του ηλίου σε δύση του ηλίου) όπως ορίζεται στο κεφάλαιο 1 της Γένεσις. Με άλλα λόγια, μια νέα μέρα ξεκινά το βράδυ. Θα απαριθμήσω τώρα τη σειρά των γεγονότων όπως μας παρουσιάζονται στα Ευαγγέλια.

⏰ Έξι ημέρες πριν από το Πάσχα:

O Iησούς, λοιπόν, έξι ημέρες πριν από το Πάσχα, ήρθε στη Bηθανία, όπου ήταν ο Λάζαρος, που είχε πεθάνει, τον οποίο ανέστησε από τους νεκρούς. – Κατά Ιωάννην 12:1

⏰ Πέντε ημέρες πριν το Πάσχα:

Kαι την επόμενη ημέρα, ένα μεγάλο πλήθος, εκείνο που είχε έρθει στη γιορτή, όταν άκουσαν ότι ο Iησούς έρχεται στα Iεροσόλυμα, πήραν τα κλαδιά από τις φοινικιές, και βγήκαν σε προϋπάντησή του και έκραζαν: Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος στο όνομα του Kυρίου, ο βασιλιάς τού Iσραήλ. - Κατά Ιωάννην 12:12-13

⏰ Τέσσερις ημέρες πριν το Πάσχα:

Kαι όταν το πρωί γύριζε στην πόλη, πείνασε· και βλέποντας μία συκιά επάνω στον δρόμο, ήρθε κοντά της, και δεν βρήκε τίποτε επάνω της, παρά μονάχα φύλλα και της λέει: Nα μη γίνει πλέον καρπός από σένα στον αιώνα. Kαι αμέσως η συκιά ξεράθηκε. - Κατά Ματθαίον 21:18-19

⏰ Τρεις μέρες πριν το Πάσχα:

Kαι το πρωί, διαβαίνοντας, είδαν τη συκιά ξεραμένη από τη ρίζα. Kαι ο Πέτρος, καθώς το θυμήθηκε, του είπε: Pαββί, δες, η συκιά, που καταράστηκες, ξεράθηκε. Kαι ο Iησούς, απαντώντας, λέει σ’ αυτούς: Nα έχετε πίστη Θεού. - Κατά Μάρκον 11:20-22

⏰ Δύο μέρες πριν το Πάσχα:

KAI όταν ο Iησούς τελείωσε όλα αυτά τα λόγια, είπε στους μαθητές του: Ξέρετε ότι ύστερα από δύο ημέρες γίνεται το Πάσχα, και ο Yιός τού ανθρώπου παραδίνεται για να σταυρωθεί. - Κατά Ματθαίον 26:1-2

⏰ Μία μέρα πριν το Πάσχα:

KAI πλησίαζε η γιορτή των αζύμων, που λεγόταν Πάσχα. Kαι οι αρχιερείς και οι γραμματείς ζητούσαν πώς να τον θανατώσουν επειδή, φοβόνταν τον λαό. Kαι ο σατανάς μπήκε μέσα στον Iούδα, που ονομαζόταν Iσκαριώτης, ο οποίος ήταν από τον αριθμό των δώδεκα - Κατά Λουκάν 22:1-3

Η ημέρα πριν από το Πάσχα μας παρουσιάζεται με τρόπο που εύκολα θα μπερδέψει κάποιον που δεν είναι καλά εξοικειωμένος με την Τορά. Ο Λουκάς δηλώνει ότι η Γιορτή των Αζύμων ονομάζεται Πάσχα, κάτι που είναι παραπλανητικό. Η Γιορτή των Αζύμων διαρκεί επτά ημέρες, επομένως δεν είναι απόλυτα συνώνυμη με το Πάσχα, το οποίο είναι μόνο ένα μονοήμερο γεγονός. Αυτό που σκοπεύει να πει ο Λουκάς είναι ότι το αργά το απόγευμα της 14ης ημέρας του μήνα είναι η στιγμή που προετοιμάζεται το Πάσχα, και όταν ο ήλιος δύει για να ξεκινήσει την 15η ημέρα, τότε είναι ήδη η πρώτη ημέρα της Γιορτής των Αζύμων. Υπό αυτή την έννοια, η πρώτη ημέρα και το Πάσχα θα μπορούσαν να θεωρηθούν εναλλάξιμα, καθώς οι παρατηρητές θα γιορτάζουν το βράδυ.

Αργά το απόγευμα της ημέρας πριν από το Πάσχα είναι επίσης η ώρα που ετοιμαζόταν ο Μυστικός Δείπνος με τους μαθητές. Αυτή δεν ήταν η ημέρα του ίδιου του Πάσχα ήταν ακόμα η προηγούμενη ημέρα. Αυτή η ιδέα θα γίνει πιο σαφής σε λίγο.

Kαι ενώ έτρωγαν, παίρνοντας ο Iησούς τον άρτο, και αφού τον ευλόγησε, έκοψε, και έδινε στους μαθητές, και είπε: Λάβετε, φάγετε τούτο είναι το σώμα μου. Kαι παίρνοντας το ποτήρι, και αφού ευχαρίστησε, έδωσε σ’ αυτούς, λέγοντας: Πιείτε απ’ αυτό όλοι...Kαι αφού ύμνησαν, βγήκαν έξω στο όρος των ελαιών. - Κατά Ματθαίον 26:26,27,30

⏰ Η ημέρα του Πάσχα:

Ήταν στον Κήπο της Γεθσημανή όπου οι μαθητές αποκοιμήθηκαν στο σκοτάδι της νύχτας όταν ο Ιησούς τους είπε να αγρυπνούν και να προσεύχονται. Η νύχτα τώρα ξεκινούσε μια νέα μέρα - η ημέρα του Πάσχα. Είναι εδώ, αργά το βράδυ, όταν ο Ιησούς προδίδεται και συλλαμβάνεται:

Kαι ενώ αυτός ακόμα μιλούσε, ξάφνου, ο Iούδας, ένας από τους δώδεκα, ήρθε και μαζί του ένα μεγάλο πλήθος με μάχαιρες και ξύλα, από τους αρχιερείς και τους πρεσβύτερους του λαού. - Κατά Ματθαίον 26:47

Ο Ιησούς πρέπει στη συνέχεια να αντιμετωπίσει το Σανχεντρίν, το οποίο τον κατηγορεί για βλασφημία όταν παραθέτει το εδάφιο Δανιήλ 7:13 ως προς Αυτόν και την επιστροφή Του στη γη εν δόξα. Το Σανχεντρίν αποφασίζει να τον θανατώσει για την ψευδή κατηγορία τους για βλασφημία, αφού ο Ιησούς παρουσίασε τον εαυτό του ως Θεό, κάτι που ήταν ανάθεμα για τους άπιστους Ιουδαίους. Καθώς ο Πέτρος τελειώνει να αρνείται τον Χριστό τρεις φορές στην αυλή ακριβώς έξω από τη συγκέντρωση των ιερέων, ο πετεινός λαλεί ξαφνικά.

Οι πρώτες πρωινές ώρες του Πάσχα είχαν ξεκινήσει.

Αφού ο Πιλάτος ανέκρινε τον Ιησού, ήθελε να τον αφήσει να φύγει. Αναζητώντας μια διέξοδο, έθεσε ένα σημαντικό ερώτημα στους Ιουδαίους που ενισχύει περαιτέρω τη χρονολογία των γεγονότων:

είναι, μάλιστα, συνήθεια σε σας, να σας απολύσω έναν κατά το Πάσχα θέλετε, λοιπόν, να σας απολύσω τον βασιλιά των Iουδαίων; Όλοι, λοιπόν, κραύγασαν ξανά, λέγοντας: Όχι τούτον αλλά, τον Bαραββά. Oδε Bαραββάς ήταν ληστής. - Κατά Ιωάννην 18:40

Ήταν η ημέρα του Πάσχα και ο Ιησούς θα μπορούσε να είχε αφεθεί ελεύθερος. Αλλά αντ’ αυτού, ο κλέφτης και δολοφόνος, γνωστός ως Βαραββάς, αφέθηκε ελεύθερος. Η ειρωνεία εδώ είναι ένα πολύ σκόπιμο μέρος της αφήγησης, ειδικά επειδή το όνομα Βαραββάς στα Αραμαϊκά σημαίνει γιος του πατέρα. Ο δίκαιος Υιός του Πατέρα θανατώθηκε για να αποκατασταθεί ο άδικος γιος του πατέρα. Αυτό αντιπροσωπεύει εσάς και εμένα σήμερα.

Προχωρώντας στην αφήγηση, βλέπουμε ότι τα Ευαγγέλια μας δίνουν πολύ συγκεκριμένες χρονικές σημάνσεις που συνδέουν περαιτέρω την πράξη της θυσίας του Ιησού με εκείνη του αρνιού του Πάσχα. Ο Μάρκος καταγράφει:

‘Ήταν δε η τρίτη ώρα, και τον σταύρωσαν. Kαι η επιγραφή τής κατηγορίας του ήταν γραμμένη από πάνω: Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΙΟΥΔΑΙΩΝ - Κατά Μάρκον 15:25-26

Η τρίτη ώρα αντιστοιχεί στις 9:00 π.μ. με τη σύγχρονη έννοια της μέτρησης του χρόνου. Ο Ματθαίος καταγράφει επίσης:

Kαι από την έκτη ώρα έγινε σκοτάδι επάνω σε ολόκληρη τη γη μέχρι την ένατη ώρα. Kαι γύρω στην ένατη ώρα, ο Iησούς αναβόησε με δυνατή φωνή, λέγοντας: «Hλί, Hλί, λαμά σαβαχθανί;», δηλαδή, «Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;». Kαι ο Iησούς, κράζοντας πάλι με δυνατή φωνή, άφησε το πνεύμα. - Κατά Ματθαίον 27:45-46,50

Η ένατη ώρα αντιστοιχεί στις 3:00 μ.μ., άρα από τις 9 π.μ. έως τις 3 μ.μ., βλέπουμε τον καταγεγραμμένο χρόνο από την σταύρωση του Χριστού μέχρι την τελευταία Του πνοή.

Υπάρχει ένας σαφής λόγος για τον οποίο οι συγγραφείς των Ευαγγελίων εμπνεύστηκαν από το Άγιο Πνεύμα να καταγράψουν αυτές τις συγκεκριμένες λεπτομέρειες σχετικά με τη θυσία του Πάσχα εκείνο το έτος. Κατέγραψαν αυτά τα πράγματα ώστε να μην μπερδευόμαστε σχετικά με τις προφητικές επιπτώσεις του θανάτου του Ιησού, ακόμη και μέχρι την ίδια την ώρα που έλαβε μέρος.

Αυτό που πολλοί δεν συνειδητοποιούν είναι ότι το νότιο βασίλειο του Ιούδα τηρούσε σωστά την Τορά μετά την επιστροφή τους από τη βαβυλωνιακή αιχμαλωσία. Οι πρώτες πράξεις πίστης τους καταγράφονται στα βιβλία του Νεεμία και του Έσδρα, και ο ναός ξαναχτίστηκε γρήγορα. Αν και βίωσαν διαφθορά μέσω ανθρωπογενών πρακτικών και την τελική υιοθέτηση πραγματικά δυσοίωνων πραγμάτων, οι Εβραίοι τήρησαν σωστά την τήρηση του Πάσχα στην αρχαιότητα. Είναι καταγεγραμμένο στην Ταλμουδική παράδοση, συγκεκριμένα στο Pesachim 5:1, ότι το αρνί του Πάσχα σφαζόταν το απόγευμα της 14ης ημέρας του μήνα, συγκεκριμένα γύρω στις 3:00 μ.μ. (την ένατη ώρα) και λίγο μετά την καθημερινή απογευματινή θυσία (το Ταμίντ, ή καθημερινή προσφορά).

Πιο συγκεκριμένα, το Pesachim 5 αναφέρει ότι υπό κανονικές συνθήκες, η καθημερινή απογευματινή προσφορά σφαζόταν στις οκτώ και μισή (2:30 μ.μ.). Αυτή η καθημερινή προσφορά στη συνέχεια θυσιαζόταν (τοποθετούνταν στο βωμό) στις εννέα και μισή της ημέρας (3:30 μ.μ.).

Ώμος, αυτή η καθημερινή απογευματινή προσφορά μετακινήθηκε πίσω κατά μία ώρα την ημέρα του Πάσχα. Για να γίνει διάκριση μεταξύ της καθημερινής απογευματινής θυσίας που γινόταν στο ναό, η σφαγή του Πάσχα γινότανε μετά την καθημερινή απογευματινή θυσία. Η καθημερινή προσφορά γινόταν επομένως στης εφτά και μισή (1:30 μ.μ.) και τοποθετούνταν στο βωμό στης οχτώ και μισή (2:30 μ.μ.) προκειμένου να φιλοξενήσει το Πάσχα που ακολουθούσε.8

Η σφαγή του Πάσχα θα γινόταν περίπου στις 3:00 μ.μ., με το γεύμα να καταναλώνεται αργότερα το ίδιο βράδυ, προς τη δύση του ηλίου. Αυτή η χρονική στιγμή είναι αυτό που εννοείται με τη λέξη «δειλινό» (ερέβ) στο Λευιτικόν 23:5:

‘Tον πρώτο μήνα, τη 14η του μήνα, στο δειλινό, είναι το Πάσχα τού Kυρίου. – Λευιτικόν 23:5

Το Πάσχα θα σφαζόταν το απόγευμα της 14ης ημέρας και στη συνέχεια το γεύμα θα ετοιμαζόταν εγκαίρως για τη δύση του ηλίου, ή αλλιώς το δειλινό. Αυτή η χρονική στιγμή ευθυγραμμίζεται απόλυτα και τέλεια με την στιγμή που ο Χριστός σταυρώθηκε.

Τώρα αρχίζετε να βλέπετε πώς όλοι οι συγγραφείς της Καινής Διαθήκης συμφωνούν ότι ο Χριστός ήταν πράγματι το αρνί του Πάσχα. Άλλες πηγές εκτός του Ταλμούδ επίσης επιβεβαιώνουν αυτή τη χρονολογία, συμπεριλαμβανομένου του ιστορικού Φλάβιου Ιώσηπου9 και επίσης ο Φίλωνας της Αλεξάνδρειας.10

Τρεις μέρες και τρεις νύχτες: Μια γενεαλογική παρεξήγηση

Επειδή οι Χριστιανοί έχουν απορρίψει την τήρηση των εορτών του Θεού για τόσο καιρό, υπάρχει επίσης μεγάλο μπέρδεμα σχετικά με το γεγονός ότι ο Ιησούς ήταν πραγματικά στον τάφο για τρεις ημέρες και τρεις νύχτες, ακριβώς όπως είπε. Όλος ο Χριστιανισμός έχει αντικαταστήσει την απλότητα του λόγου του Θεού με την Μεγάλη Παρασκευή και την Κυριακή του Πάσχα, αλλά αυτό το χρονοδιάγραμμα δεν επιτρέπει τις τρεις ημέρες και νύχτες που διακηρύσσει η Καινή Διαθήκη.

Eπειδή, όπως ο Iωνάς ήταν στην κοιλιά τού κήτους τρεις ημέρες και τρεις νύχτες, έτσι θα είναι και ο Yιός τού ανθρώπου στην καρδιά τής γης τρεις ημέρες και τρεις νύχτες. – Κατά Ματθαίον 12:40

Για να κατανοήσουμε αυτό το χρονοδιάγραμμα, είναι χρήσιμο να αντιστοιχίσουμε ημέρες της εβδομάδας στην Εβδομάδα των Παθών. Αυτό είναι δυνατό χάρη σε αυτά που μας λέγονται προς το τέλος του Κατά Ματθαίον:

Και αφού πέρασε το σάββατο, κατά τα χαράματα της πρώτης ημέρας τής εβδομάδας, ήρθε η Mαρία η Mαγδαληνή, και η άλλη Mαρία, για να δουν τον τάφο. - Κατά Ματθαίον 28:1

Εδώ, βλέπουμε ότι ο τάφος ήταν ήδη άδειος την Κυριακή, γι’ αυτό και αναφερόμαστε σε αυτήν την ημέρα ως Κυριακή της ανάστασης. Τώρα, το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να εργαστούμε προς τα πίσω για να κατανοήσουμε πότε ο Ιησούς θανατώθηκε τρεις ημέρες και τρεις νύχτες νωρίτερα. Θα τα δείξω αυτά σε ένα χρονοδιάγραμμα.

Σχήμα 2: Το πλήρες χρονοδιάγραμμα του Πάσχα. (Πατήστε για μεγέθυνση)

Αυτό το διάγραμμα αποκαλύπτει ότι ο Ιησούς σφάχτηκε την Τετάρτη στις 3:00 μ.μ. Στη συνέχεια, τοποθετήθηκε στον τάφο του Ιωσήφ από την Αριμαθαία (Κατά Ματθαίον 27:60) το βράδυ της Τετάρτης, σηματοδοτώντας την έναρξη της μέτρησης των τριών ημερών και τριών νυχτών. Αυτό σημαίνει ότι ο Ιησούς αναστήθηκε πιο συγκεκριμένα το βράδυ του Σαββάτου - πριν ξημερώσει η Κυριακή. Έτσι, παρόλο που οι Χριστιανοί γιορτάζουν την Κυριακή της ανάστασης, είναι τεχνικά πιο σωστό να πούμε ότι το βράδυ του Σαββάτου είναι η ακριβής στιγμή της ανάστασης. Αυτό το χρονοδιάγραμμα αποκαλύπτει επίσης, με επεξηγηματικό τρόπο, ότι το Δείπνο του Κυρίου και το Πάσχα είναι σαφώς δύο ξεχωριστά γεγονότα. Αν τα δύο μπερδευτούν με οποιονδήποτε τρόπο, όπως δυστυχώς συμβαίνει με πολλούς ανθρώπους εκεί έξω, τότε δεν υπάρχει αρκετός χρόνος για να ικανοποιηθεί η απαίτηση των τριών ημερών και τριών νυχτών του χρονοδιαγράμματος. Ο Ιησούς σίγουρα έκανε προετοιμασίες για να τηρήσει το Πάσχα με τους μαθητές Του, αλλά λόγω της προδοσίας, δεν μπόρεσε να τηρήσει τη γιορτή εκείνο το έτος.

Ένα άλλο σημαντικό λάθος που έχει κάνει η Χριστιανοσύνη είναι ο ετήσιος εορτασμός της Κυριακής των Βαΐων. Γνωστή και ως Θριαμβευτική Είσοδος, αυτή η ημέρα της Εβδομάδας των Παθών καταγράφεται και στις τέσσερις αφηγήσεις των Ευαγγελίων και σηματοδοτεί την εκπλήρωση γραφών όπως στο Ψαλμοί 118:26 και στο Ζαχαρίας 9:9. Ο Ιησούς αναγνωρίστηκε από τα πλήθη ως ο νόμιμος Βασιλιάς του Ισραήλ, καβάλα σε ένα νεαρό γαϊδούρι στην Ιερουσαλήμ και φέρνοντας σωτηρία. Το πρόβλημα είναι ότι το γεγονός γιορτάζεται την Κυριακή πριν από το Πάσχα ως μακροχρόνια παράδοση, αλλά όπως μπορείτε να δείτε από το χρονοδιάγραμμα της Καινής Διαθήκης, η Θριαμβευτική Είσοδος πείρε μέρος πέντε ημέρες πριν από το Πάσχα. Η «Παρασκευή των Βαΐων» θα ήταν επομένως η σωστή ανάμνηση αυτού του γεγονότος.

Αυτό που είναι πιο αξιοσημείωτο, και σχεδόν εντελώς παραγνωρισμένο από τη χριστιανική κοινότητα, είναι το γεγονός ότι ο Ιησούς εμφανίστηκε στις γυναίκες στον τάφο και αργότερα στους άλλους μαθητές Του την ημέρα της κινητικής προσφοράς των πρώτων καρπών. Αντιπροσώπευσε την κινητική προσφορά του κριθαριού εκείνη τη χρονιά, καθώς ήταν το πρώτο της μεγαλύτερης σοδειάς του λαού του Θεού που θα βίωνε τη λύτρωση μέσω του αίματος του Αρνιού. Γι’ αυτό ο Παύλος γράφει:

Aλλά, τώρα, ο Xριστός αναστήθηκε από τους νεκρούς έγινε η απαρχή αυτών που έχουν κοιμηθεί. Eπειδή, βέβαια, διαμέσου ανθρώπου ήρθε ο θάνατος, έτσι και διαμέσου ανθρώπου η ανάσταση των νεκρών. - Προς Κορινθίους Α´ 15:20-21

Ο Ιάκωβος επαναλαμβάνει την ίδια προφητική πραγματικότητα:

Aπό δική του θέληση μας γέννησε διαμέσου τού λόγου τής αλήθειας, για να είμαστε εμείς κάποια απαρχή των κτισμάτων του. - Ιακώβου 1:18

Χάρη στον Χριστό, ο εχθρός της αμαρτίας, του θανάτου και της κόλασης ηττήθηκε. Όποιος πιστεύει στο όνομά Του δεν θα χαθεί. Γι’ αυτό ο Ιησούς είπε: Eγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή αυτός που πιστεύει σε μένα, και αν πεθάνει, θα ζήσει. (Κατά Ιωάννην 11:25). Έχουμε πρόσβαση στην αιώνια ζωή αν επιλέξουμε να θέσουμε όλη μας την πίστη και την εμπιστοσύνη στο ολοκληρωμένο έργο του Χριστού. Αλλά η πίστη χωρίς έργα είναι νεκρή. Αντί να συμμορφωνόμαστε με το κατεστημένο και να απορρίπτουμε την ομορφιά και την ευλογία των Άγιων Ημερών του Θεού, είναι καιρός να γυρίσουμε πίσω και να αρχίσουμε να περπατάμε όπως περπάτησε ο Χριστός.

Οι φετινές εορτές έχουν ήδη αναρτηθεί σε ξεχωριστή σελίδα, αλλά θα αναδημοσιεύσω μερικές από τις επερχόμενες ημερομηνίες για το 2026 εδώ:

• 🌙 Πρώτη Νέα Σελήνη, Ρος Ασανά: Παρασκευή βράδυ, 20 Μαρτίου 2026

• 🍷 Δείπνο του Κυρίου: Πέμπτη (αργά το απόγευμα), 2 Απριλίου

• 🐑 Πάσχα: Δύση 2 Απριλίου έως Δύση 3 Απριλίου

• 🍲 1η Ημέρα Άζυμων ψωμιών: Δύση ηλίου 3 Απριλίου έως Δύση ηλίου 4 Απριλίου

Ο λόγος που τόσοι πολλοί άνθρωποι είναι απελπιστικά χαμένοι και μπερδεμένοι σχετικά με τα πράγματα που παρουσίασα σε αυτό το άρθρο είναι επειδή δεν εφαρμόζουν στην πραγματικότητα τα πράγματα που έχει ορίσει ο Θεός για τον λαό Του—τους πολίτες—του Αγίου Έθνους Του.

Αν βρήκατε αυτό το άρθρο χρήσιμο, μοιραστείτε το με άλλους. Αν έχετε ερωτήσεις ή σχόλια, παρακαλώ αφήστε τα παρακάτω. O Θεός να σας ευλογεί πλούσια καθώς περπατάτε υπακούοντας σε Αυτόν αυτή τη Νέα Χρονιά. Για μια πλήρη λίστα με τις Άγιες Ημέρες για το τρέχον έτος, κάντε κλικ ή πατήστε το κουμπί παρακάτω:

Άγιες Ημέρες για το 2026

Για να σας βοηθήσει στο περπάτημα σας με τον Χριστό,

Abraham Ojeda

ΥΓ: MAKAPIOΣ ο άνθρωπος, που δεν περπάτησε σε θέλημα ασεβών, και σε δρόμο αμαρτωλών δεν στάθηκε, και σε καθέδρα χλευαστών δεν κάθησε αλλά, στον νόμο τού Kυρίου είναι το θέλημά του, και στον νόμο του μελετάει ημέρα και νύχτα. - Ψαλμοί 1:1-2

Πηγές / Σημειώσεις:

1. “H24 - ‘āḇîḇ - Εβραϊκό Λεξικό του Strong (NKJV).» Blue Letter Bible. https://www.blueletterbible.org/lexicon/h24/nkjv/wlc/0-1/

2. “H2320 - ḥōḏeš - Εβραϊκό Λεξικό του Strong (NKJV).» Blue Letter Bible. https://www.blueletterbible.org/lexicon/h2320/nkjv/wlc/0-1/

3. Στο ίδιο.

4. “H2318 - ḥāḏaš - Εβραϊκό Λεξικό του Strong (NKJV).» Blue Letter Bible. https://www.blueletterbible.org/lexicon/h2318/nkjv/wlc/0-1/

5. Yosef Eisen, “The History of the Mishna”, Chabad, https://www.chabad.org/library/article_cdo/aid/2714790/jewish/The-History-of-the-Mishnah.htm

6. The William Davidson Talmud (Koren - Steinsaltz), “Mishnah Rosh Hashanah 2,” Sefaria, https://www.sefaria.org/Mishnah_Rosh_Hashanah.2.2?lang=bi&with=all&lang2=en

7. Becca Biderman, In Search of His Ancient Path, https://www.insearchofhisancientpath.com

8. Στο ίδιο, “Mishnah Pesachim 5,” Sefaria, https://www.sefaria.org/Mishnah_Pesachim.5.1?lang=en

9. Flavius Josephus, The Jewish War, Βιβλίο ΣΤ΄, Κεφάλαιο 9, Ενότητα 3.

10. Philo of Alexandria, Works (Loeb Classical Library in 12 volumes) compiled and translated by F.H. Colson, G.H. Whitaker, Ralph Marcus, https://archive.org/details/PhiloSupplement01Genesis/Philo%20%2812%20volumes%20in%201%29

Μεταφράστηκε από το Overcome Babylon

Η ουσία του ζητήματος είναι ότι υπάρχουν δύο έθνη του Ισραήλ: ο Οίκος του Ισραήλ (οι 10 φυλές του Βόρειου Βασιλείου, γνωστές και ως Ισραήλ, Εφραΐμ, Ιωσήφ ή Σαμάρεια) και ο Οίκος του Ιούδα (Ιούδας και Βενιαμίν, το Νότιο Βασίλειο, γνωστό και ως Ιούδας). Δυστυχώς, οι σύγχρονοι θεολόγοι και ραβίνοι έχουν κάνει το συνηθισμένο λάθος να πιστεύουν ότι ο Ιούδας περιλαμβάνει και τις 12 φυλές και ότι όλο το Ισραήλ έχει επιστρέψει, και δεν υπάρχει βιβλική εξήγηση που να υποστηρίζει αυτό το συμπέρασμα. Επομένως, για να κατανοήσει κανείς ποιος είναι ο Ισραήλ και ο Ιούδας, πρέπει πρώτα να ξεκινήσει από την Α’ Βασιλέων 11:31-35:

31 και είπε στoν Iερoβoάμ: Πάρε για τoν εαυτό σoυ δέκα κoμμάτια επειδή, έτσι λέει o Kύριoς o Θεός τoύ Iσραήλ: Δες, θα διασπάσω τη βασιλεία από τo χέρι τoύ Σoλoμώντα, και θα δώσω σε σένα δέκα φυλές 32 (θα μένει σ’ αυτόν, όμως, μία φυλή, χάρη τoύ δoύλoυ μoυ, του Δαβίδ, και χάρη τής Iερoυσαλήμ, πoυ έχω εκλέξει από όλες τις φυλές τoύ Iσραήλ) 33 επειδή, με εγκατέλειψαν, και λάτρευσαν την Aστάρτη, τη θεά των Σιδωνίων, τoν Xεμώς, τoν θεό των Mωαβιτών, και τoν Mελχώμ, τoν θεό των γιων Aμμών δεν περπάτησαν στoυς δρόμoυς μoυ, για να κάνoυν τo ευθύ μπρoστά μoυ, και να τηρoύν τα διατάγματά μoυ και τις κρίσεις μoυ, όπως o Δαβίδ o πατέρας τoυ 34 δεν θα πάρω, όμως, oλόκληρη τη βασιλεία τoυ από τo χέρι τoυ, αλλά θα τoν διατηρήσω ηγεμόνα όλες τις ημέρες τής ζωής τoυ χάρη τoύ Δαβίδ τoύ δoύλoυ μoυ, πoυ τoν έκλεξα, επειδή, τηρoύσε τις εντoλές μoυ και τα διατάγματά μoυ 35 όμως, θα πάρω τη βασιλεία από τo χέρι τoύ γιoυ τoυ, και θα τη δώσω σε σένα, τις δέκα φυλές (1)

Με απλά λόγια, οι 10 βόρειες φυλές (ο Οίκος του Ισραήλ) δόθηκαν στον Ιεροβοάμ λόγω της αμαρτίας του Σολομώντα, ενώ ο Σολομών παρέμεινε βασιλιάς του Ιούδα και του Βενιαμίν (ο Οίκος του Ιούδα). Είναι δύο ξεχωριστά και διακριτά έθνη που θα γίνουν ένα έθνος μόλις επιστρέψει ο Μεσσίας. Μόνο σε αυτό το σημείο, όταν επιστρέψει ο Χριστός, θα εκπληρωθεί η προφητεία για την επιστροφή και των δύο οίκων στη γη. Επομένως, το Κράτος του Ισραήλ του 1948 αποτελεί έναν ψεύτικο περισπασμό από την βιβλική αφήγηση που επιβάλλει ενεργά μια παράνομη στρατιωτική κατοχή και μια συνεχή απειλή κατά της σταθερότητας της περιοχής στο σύνολό της, για να μην αναφέρουμε τον παλαιστινιακό λαό.

Επιστρέφοντας στην ουσία του ζητήματος: ποιος ακριβώς είναι ο Οίκος του Ισραήλ και ποιος είναι ο Οίκος του Ιούδα στο σύγχρονο πλαίσιό μας;

Ο Οίκος του Ισραήλ είναι οι 10 βόρειες φυλές του Ισραήλ που τελικά καταστράφηκαν και αιχμαλωτίστηκαν από τους Ασσυρίους το 722 π.Χ. Το βιβλίο των Β´ Βασιλέων μας λέει: Kαι στoν ένατo χρόνo τoύ Ωσηέ, o βασιλιάς τής Aσσυρίας κυρίευσε τη Σαμάρεια, και μετoίκισε τoν Iσραήλ στην Aσσυρία, και τoν κατoίκισε στην Aλά, και στην Aβώρ, κoντά στoν πoταμό Γωζάν, και στις πόλεις των Mήδων.(2) Διασκορπίστηκαν και δεν έχουν επιστρέψει ποτέ μέχρι σήμερα. Ο προφήτης Ωσηέ εξηγεί: Kαι ύστερα απ’ αυτά οι γιοι τού Iσραήλ θα επιστρέψουν, και θα ζητήσουν τον Kύριο τον Θεό τους, και τον Δαβίδ τον βασιλιά τους· και θα φοβούνται τον Kύριο και την αγαθότητά του στις έσχατες ημέρες.(3) Ο Ισραήλ διασκορπίστηκε και αναμίχθηκε ανάμεσα στα έθνη σε όλο τον κόσμο και έχασε την ταυτότητά του. Ώμος, στις έσχατες ημέρες, θα επιστρέψουν όχι μόνο στην εκλεκτή γη, αλλά θα επιστρέψουν και στην «αγαθότητα» του Κυρίου και σε μια δίκαιη σχέση μαζί Του. Το Ισραήλ του 1948 απέρριψε εντελώς τον Ιησού ως Μεσσία και δεν επέστρεψε καθόλου στην «αγαθότητα» του Κυρίου συνεχίζοντας να εφαρμόζει τις παραδόσεις των ανθρώπων που βρίσκονται στον Ιουδαϊσμό - μια θρησκεία κατά του Χριστού από την αρχή μέχρι το τέλος. Ο συγγραφέας του 19ου αιώνα, Rev. W. H. Poole, εξηγεί:

«Λέγεται ότι [ο Ισραήλ] είναι ενωμένοι στο χέρι του προφήτη και στο χέρι του Κυρίου μέσω του σταυρού του Χριστού, του οποίου τα δύο κλαδιά είναι σημαντικά σύμβολα. Εδώ βλέπετε εξήγηση του σταυρώματος των χεριών του Πατριάρχη καθώς ευλογούσε τον Εφραίμ και τον Μανασσή. Σε αυτό το κεφάλαιο ο Ιεζεκιήλ [37] είδε την αφύπνιση, την ταυτότητα και την αποκατάσταση αυτού του λαού που ήταν τόσο καιρό χωρισμένος, και είδε τα δύο σκήπτρα, κάθε περιοχή, και στη συνέχεια ενωμένα, και τον έναν βασιλιά που επιλέχθηκε και από τους δύο, και αυτός από τη γραμμή του Δαβίδ, και τον καθαρισμό και τη θεία προστασία, και το μόνιμο ιερό, και την πιο ολοκληρωμένη υπακοή, και ως αποτέλεσμα του συνόλου, τη μεταστροφή του ειδωλολατρικού έθνους στον Χριστό.»(4)

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ο Ιωσήφ (το Βόρειο Βασίλειο του Ισραήλ) λαμβάνει τα δικαιώματα του πρωτοτόκου, όχι ο Ιούδας. Όσον αφορά τους νόμους κληρονομιάς στην Αγία Γραφή, ο πρωτότοκος γιος κληρονομεί τα πάντα, από τη γη μέχρι όλα τα άλλα υπάρχοντα και την υψηλότερη τάξη. Στo Α΄ Χρονικών 5:1-2, ο συγγραφέας αναφέρει: KAI oι γιoι τoύ Poυβήν, τoυ πρωτότoκoυ τoυ Iσραήλ, (επειδή, αυτός ήταν o πρωτότoκoς όμως, επειδή μόλυνε την κoίτη τoύ πατέρα τoυ, τα πρωτoτόκιά τoυ δόθηκαν στoυς γιoυς τoύ Iωσήφ, γιoυ τoύ Iσραήλ όμως, όχι για να έχει τα πρωτoτόκια ως πρoς τη γενεαλoγία 2 επειδή, o Ioύδας υπερίσχυσε περισσότερo από τoυς αδελφoύς τoυ, ώστε απ’ αυτόν να βγει o ηγoύμενoς τα πρωτoτόκια, όμως, ήσαν τoύ Iωσήφ)(5) Επομένως, η επιστροφή ολόκληρου του Οίκου του Ισραήλ δεν μπορεί να εκπληρωθεί μέχρι να επιστρέψει ο Ιωσήφ για να διεκδικήσει την κληρονομιά του, και αυτό το γεγονός δεν έχει ακόμη συμβεί.

Τώρα, ποιος είναι ο Ιούδας;

Ο Ιούδας αποτελείται από τις δύο φυλές (Ιούδα και Βενιαμίν) στο Νότιο Βασίλειο του Ιούδα. Αυτές οι δύο φυλές διατήρησαν την στάση τους στην Παλαιστίνη μέχρι τη βαβυλωνιακή αιχμαλωσία τους γύρω στο 539 π.Χ. για 70 χρόνια. Ο Ιούδας είχε την άδεια να επιστρέψει και δοκιμάστηκε ξανά με τη φυσική εκδήλωση του Μεσσία, τον οποίο θανάτωσαν. Ο Χριστός προείπε την τελική διασπορά του Ιούδα μέχρι την εκπλήρωση της προφητείας. Ο προφήτης Ιερεμίας δηλώνει: και θα τους παραδώσω σε διασπορά σε όλα τα βασίλεια της γης για κακό, σε όνειδος και σε παροιμία, σε λοιδορία, και σε κατάρα, σε όλους τούς τόπους που θα τους διώξω. (6) Σήμερα, μπορεί οποιοσδήποτε να δει την εκπλήρωση της προφητείας του Ιερεμία επειδή ο Ιούδας (οι Εβραίοι) ζουν σε όλο τον κόσμο και μόνο ένα κλάσμα ζει αυτή τη στιγμή στην Παλαιστίνη. Ο Θεός έδωσε για πάντα την οδηγία σε ολόκληρο τον Οίκο του Ισραήλ να ακολουθούν τις εντολές Του για να παραμείνουν στη γη. Αν αρνούνταν να υπακούσουν, η διασπορά από τη γη θα συνέβαινε εν τέλη (Δευτερονόμιον 28:64). Επιπλέον, μετά και από τα δύο σημαντικά γεγονότα της κρίσης του Ιούδα — δηλαδή, τη Βαβυλώνα το 539 π.Χ. και στη συνέχεια τους Ιουδαϊκο-Ρωμαϊκούς Πολέμους από το 66-135 μ.Χ. — οι Εβραίοι θυμούνται πάντα ποιοι είναι σε όλα τα βασίλεια της γης. Η ταυτότητα του Ιούδα δεν χάθηκε ποτέ, αλλά το αδελφικό βασίλειό τους στο Βορρά χάθηκε. Ουσιαστικά, δεν θα δούμε την πραγματική επανένωση των Εβραίων στη γη μέχρι να επιστρέψει και ο Ιωσήφ για να γίνει ένα βασίλειο υπό τον Χριστό, τον Βασιλιά τους!

Γνωρίζοντας ότι ο Ισραήλ είναι ένα ξεχωριστό έθνος από τον Ιούδα, πού πήγαν;

Αυτό το ερώτημα είναι πολύ βαθύ και η Αγία Γραφή είναι γεμάτη με απαντήσεις. Οποιοσδήποτε μελετητής της Αγίας Γραφής μπορεί να ανατρέξει από τα κεφάλαια 48 και 49 της Γένεσις για να καταλάβει ότι ο Ισραήλ θα διασκορπιστεί και πού. Αλλά πρώτα, το Δευτερονόμιον 28:64-65 εξηγεί με μεγαλύτερη σαφήνεια,

64 Kαι ο Kύριος θα σε διασπείρει σε όλα τα έθνη, από τη μία άκρη τής γης μέχρι την άλλη άκρη τής γης· και εκεί θα λατρεύσετε άλλους θεούς, που δεν γνώρισες, ούτε εσύ ούτε οι πατέρες σου, ξύλα και πέτρες. 65 Aλλά, και ανάμεσα στα έθνη αυτά, δεν θα βρεις ανάπαυση ούτε θα έχει στάση το πέλμα τού ποδιού σου αλλά ο Kύριος θα σου δώσει εκεί καρδιά που τρέμει, και μάτια που μαραίνονται και ψυχή που λιώνει.(7)

Το Ισραήλ διασκορπίστηκε ανάμεσα στα έθνη. Πάντα περιπλανιόντουσαν και δεν έβρισκαν ποτέ ηρεμία. Απλώς κοιτάξτε την γενεαλογία των Κελτών, την τοποθεσία τους σήμερα και πώς η ταυτότητά τους συνδέεται με το Ισραήλ. Αυτό το Substack θα εξερευνήσει περισσότερα έργα σε επόμενες αναρτήσεις που θα παρέχουν περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τις περιπλανήσεις των Κελτών πριν φτάσουν στα Βρετανικά Νησιά. Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί εδώ ότι υπάρχουν σημαντικά ιστορικά στοιχεία που υποδεικνύουν την εβραϊκή τους προέλευση. Πρώτον, πρέπει να σημειωθεί ότι μετά την πτώση της Ασσυρίας στα χέρια των Βαβυλωνίων, ο Ασσυριακός λαός (και οι αιχμάλωτοι Ισραηλίτες) διασκορπίστηκαν σε διάφορες κατευθύνσεις. Ωστόσο, η γεωλογία όρισε μια κύρια διαδρομή ως την ευκολότερη και πιο εφικτή επιλογή για τη διαφυγή τους από τους Βαβυλώνιους το 612 π.Χ. Αυτή η συγκεκριμένη διαδρομή ήταν μέσω των βουνών του Καυκάσου προς την Ευρωπαϊκή Ήπειρο. Προχωρώντας στο μέλλον, βλέπουμε ότι μια από τις βασικές ομάδες ανθρώπων που αναδύθηκαν, οι Κέλτες, αργότερα εξελίχθηκε στο βρετανικό έθνος και επεκτάθηκε σε όλο τον κόσμο μέσω της αποικιοκρατίας.

Η τρέχουσα ταυτότητα του Ισραήλ είναι ένα τόσο βαθύ θέμα, και υπήρξαν ακόμη περισσότερες διασκορπίσεις των Ισραηλιτών ακόμη και πριν από την ασσυριακή αιχμαλωσία τους μέσω των Φοινίκων, με τους οποίους αναμίχθηκαν. Μεταγενέστερα έργα θα τονίσουν τη φοινικική και ισραηλιτική σύνδεση και τις κοινές τους αποστολές παγκοσμίου εμπορίου που γινόντουσαν νωρίτερα από τον βασιλιά Δαβίδ. Οι Ισραηλίτες, και περισσότερο ο Ιωσήφ, έγιναν οι Κέλτες που έχουν διασκορπιστεί σε όλο τον κόσμο, και σε αυτό θα επικεντρωθεί κυρίως αυτό το έργο και αυτό το κανάλι. Το “Overcome Babylon” δεν θα επικεντρωθεί ποτέ στη φυλή ή το χρώμα του Ισραήλ, αλλά στο ποιος είναι ο Ιωσήφ και στην προφητεία της μελλοντικής τους επιστροφής στην Παλαιστίνη με τον αδελφό τους τον Ιούδα.

Το συμπέρασμα είναι ότι, η παραπλανητική διδασκαλία ότι το Κράτος του Ισραήλ του 1948 εκπλήρωσε την προφητεία της ξανασυγκέντρωσης όλου του Ισραήλ απλώς δεν είναι αλήθεια. Οι 10 Βόρειες Φυλές που ονομάζονται Ισραήλ εξακολουθούν να είναι ελεύθερες και δεν έχουν ακόμη κατανοήσει την ταυτότητά τους. Όλο το νόημα του “Overcome Babylon” είναι να διδάξει στον άγνωστο Ισραήλ ποιοι πραγματικά είναι και τις προφητείες των έσχατων καιρών που κυρίως τους αφορούνε. Στην πραγματικότητα, η προφητείες των έσχατων καιρών είναι για αυτούς! Για παράδειγμα, όταν ο Ιησούς πραγματοποίησε την γήινη διακονία Του, ήρθε μόνο για τα χαμένα πρόβατα του Οίκου Ισραήλ. Στο Βιβλίο Κατά Ματθαίον 15:24 αναφέρει: Kαι εκείνος απαντώντας είπε: Δεν στάλθηκα παρά μονάχα στα χαμένα πρόβατα του οίκου Iσραήλ. (8) Να θυμάστε ότι ο Οίκος του Ισραήλ είναι μια ξεχωριστή και διακριτή ομάδα ανθρώπων από τους Εβραίους. Είναι το Βόρειο Βασίλειο που αποτελείται μόνο από τις 10 χαμένες φυλές, ενώ οι Εβραίοι ή Ιούδας είναι το Νότιο Βασίλειο που αποτελείται από τον Ιούδα και τον Βενιαμίν. Αυτό που λέει ο Ιησούς στο Κατά Ματθαίον 15:24 είναι το κλειδί για να κατανοήσουμε γιατί ο Ιησούς ήρθε στη γη, πέθανε και αναστήθηκε. Όλος ο σκοπός του Ιησού ήταν να δώσει πίσω τη σωτηρία στον Οίκο του Ισραήλ, ο οποίος κάποτε ήταν χωρισμένος από τον Θεό, αλλά τώρα, μέσω του Αναστημένου Σωτήρα, έχουν τη λύτρωση για να ξαναπαντρευτούν μαζί Του. Φυσικά, ο Ισραήλ πρέπει να πιστέψει και να παραδώσει τη θέλησή του στον Μεσσία, αλλά τώρα έχει μια ταυτότητα σε Αυτόν. Όπως δήλωσε ο Πέτρος στην Επιστολή του, οι οποίοι άλλοτε δεν ήσασταν λαός, τώρα όμως είστε λαός τού Θεού· «οι οποίοι άλλοτε δεν είχατε ελεηθεί, τώρα όμως ελεηθήκατε». (9) Ο Πέτρος παραθέτει το Ωσηέ 2:23 όταν ο Θεός αποκαλεί το Ισραήλ «Όχι Λαός Μου». Ο Ωσηέ είναι η όμορφη ιστορία αγάπης του Θεού που χωρίζει τον Οίκο του Ισραήλ, αλλά τελικά της δίνει Σωτηρία μέσω του Μεσσία. Όλες οι προφητείες των έσχατων καιρών κορυφώνονται σε ένα γεγονός:

Ο οίκος του Ισραήλ θα λάβει σωτηρία μέσω του εξιλαστήριου αίματος του Ιησού και θα ξανασυγκεντρωθεί στη γη, γίνοντας ξανά ένα έθνος με τον Ιούδα και με τον Χριστό ως φυσικό βασιλιά τους κατά την επιστροφή Του.

Ευχαριστώ που διαβάσατε το Overcome Babylon’s Substack! Εγγραφείτε δωρεάν για να λαμβάνετε νέες αναρτήσεις και να υποστηρίζετε το έργο μου.

Βιβλιογραφία

1. Α΄ ΒΑΣΙΛΕΩΝ 11:30-35

2. B΄ ΒΑΣΙΛΕΩΝ 17:6

3. ΩΣΗΕ 3:5

4. W. H. Poole, Anglo-Israel: Or The British Nation the Lost Tribes of Israel. (Toronto: Canada: Bengough Bro’s, 1879), 7.

5. Α΄ ΧΡΟΝΙΚΩΝ 5:1-2

6. ΙΕΡΕΜΙΑΣ 24:9.

7. ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 28:64-65

8. ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 15:24

9. Α΄ ΠΕΤΡΟΥ 2:10

Μεταφράστικε από το Overcome Babylon